Women of Alesia gaat over de dood van de vrouwen en kinderen bij het beleg van Alesia tussen de Galliërs en Julius Ceasar.

Ceasar had de vesting van Alesia belegerd met twee muren: één om de kelten binnen te houden en de andere om de versterkingen van andere stemmen buiten te houden. Het werd een wedstrijd ‘wie heeft het langste voedsel’. Om de Romeinen te verslaan besloot Vercincegétorix, de leider van alle Gallische stammen die op dat moment het commando had, om alle vrouwen en kinderen naar de Romeinen te sturen als slaven. Meer eten voor de Galliërs, minder voor de Romeinen. Ceasar doorzag het plan en liet de poorten van zijn belegeringskamp dicht. Zo kwam het dat de vrouwen en kinderen van Alesia tussen twee muren gevangen zaten en daar stierven van de honger en de dorst.

Women of Alesia Lyrics

It’s many years we fought for land
for home and pride, for living
And though it’s many men we lost
The end is worth the giving
But now we’re standing our last ground
and our destiny we’re facing
For our gods, for our children
And the women of Alesia

Now Alesia, she’s a fortress
with her walls both strong and gracious,
and here we’re standing our last ground
for the gods we held so precious.
But now two walls stand tall outside
and they leave us isolated…
and before we die, we’ll say goodbye
to the Women of Alesia

Though we’re standing our last ground and into us no fear has crept
our hearts and minds are slowly bound unto a course that we’ll regret.
We’ll take the women and the children and we’ll send them all away
and so we’ll send them to their deaths: the final price is theirs to pay.

Alesia, she has fallen
and my brethren fell to slavery,
while I am here in prison walls
I’m jailed for showing bravery.
And the mob outside is crying for
my head the head of Gauls.
But ever since, all I can hear
is the Women of Alesia.